Einspeisevergütung 2026: Czy Polska powinna pójść niemiecką drogą?

Zmiany w Einspeisevergütung na 2026 rok: Niemieckie podejście

W 2026 roku Einspeisevergütung, czyli niemiecki system taryf gwarantowanych dla energii fotowoltaicznej, przechodzi istotne zmiany. Od lutego 2026 roku stawki te będą wynosić 7,79 ct/kWh dla częściowej i 12,35 ct/kWh dla pełnej generacji dla instalacji do 10 kWp. Dla większych systemów, do 100 kWp, stawki te zmniejszają się do odpowiednio 5,50 ct/kWh i 10,35 ct/kWh. Jest to kontynuacja polityki deprecjacji, redukującej stawki o 1% co pół roku, zgodnie z przepisami EEG 2023.

Nowe regulacje i ich wpływ na rynek

Zmiany w niemieckim systemie prowadzą do stopniowego przejścia z klasycznej Einspeisevergütung na bardziej rynkowe modele, takie jak kontrakty różnicowe czy bezpośrednia sprzedaż energii. Bundesministerstwo Gospodarki, pod przewodnictwem Katheriny Reiche, planuje te zmiany, argumentując, że obecny system generuje ogromne koszty dla budżetu państwa, a prywatne instalacje są już ekonomicznie opłacalne bez dodatkowych subsydiów.

Co to oznacza dla Polski?

Polska, podobnie jak Niemcy, poszukuje optymalizacji systemu wsparcia dla OZE. Przy stale rosnących kosztach energii elektrycznej, które według prognoz na 2026 rok mają wynosić około 1,30 PLN/kWh, nasz kraj musi rozważyć, czy wprowadzenie systemu zbliżonego do niemieckiego byłoby opłacalne. Obecne mechanizmy, takie jak net-billing, mogą nie wystarczać do utrzymania tempa rozwoju OZE.

Wnioski i rekomendacje

Adaptacja niemieckiego podejścia wymagałaby przemyślanego planu wsparcia dla nowych technologii, takich jak magazyny energii i systemy zarządzania energią (EMS), które mogą efektywnie wykorzystywać nadwyżki energii w okresach ujemnych cen prądu. Dla Polski kluczowe będzie stworzenie modelu, który z jednej strony zapewni stabilność finansową inwestycji w OZE, a z drugiej strony, nie będzie nadmiernie obciążać budżetu państwa.